Poporodowe rozejście spojenia łonowego – co to jest i jak leczyć?

Rozejście spojenia łonowego następuje przed porodem, aby ułatwić dziecku przyjście na świat. O ile sięga ono 10 mm jest to naturalny proces,  jednak w przypadku gdy wynosi więcej, wymaga leczenia i często hospitalizacji świeżo upieczonej matki. Patologiczne rozejście spojenia łonowego leczy się po porodzie. W łagodzeniu dolegliwości bólowych przy przypadłości pomagają specjalne ortezy.  

 

Rozejście spojenia łonowego – co to jest?

 

Do rozejścia spojenia łonowego dochodzi pod wpływem relaksyny, czyli hormonu odpowiedzialnego za rozluźnianie więzadeł kości w okolicach stawów krzyżowych i miednicy. Dzięki temu ciało kobiety przystosowuje się do porodu, ułatwiając tym samym przejście dziecka przez rodny kanał. Rozejście spojenia łonowego to naturalny proces i kobieta zwykle nie odczuwa w związku z nim poważnych dolegliwości bólowych, o ile szpara między kośćmi łonowymi wynosi 10 mm. W przypadku, gdy rozejście jest znacznie większe, dochodzi do patologicznego stanu, który często wiąże się z silnym bólem, a do jego uśmierzania stosuje się specjalny pas, taki jak orteza miednicy.

 

Patologiczne rozejście spojenia łonowego – objawy

 

Patologiczne rozejście spojenia łonowego, czyli większe niż 10 mm, prowadzi do bardzo silnych dolegliwości bólowych. Ból u kobiety może promieniować do pachwin, ud a także kości krzyżowej. Objawem patologicznego rozejścia spojenia łonowego jest charakterystyczny chód kaczki. Ból jest tak intensywny, że utrudnia kobiecie chodzenie i powoduje utykanie. W przypadku takiego stanu wykonuje się zwykle zdjęcie RTG, na podstawie którego można określić wielkość szpary.

 

Poporodowe rozejście spojenia łonowego – leczenie

 

Leczenie rozejścia spojenia łonowego polega głównie na łagodzeniu dokuczliwych dolegliwości bólowych, zwykle poprzez podawanie leków uśmierzających ból. Kobieta powinna się również oszczędzać, nie dźwigać i dużo odpoczywać. Patologiczne rozejście spojenia łonowego wymaga zwykle hospitalizacji. Po porodzie pacjentka musi przejść zabieg chirurgiczny, czyli repozycję kości łonowych, który odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Po zabiegu na miednicę zakłada się specjalną opaskę elastyczną, a kobieta musi leżeć przez przynajmniej 6 tygodni, przyjmując zwykle silne środki przeciwbólowe.  

Author:

Share This Post On
Przeczytaj poprzedni wpis:
Zabawa dziecka w piaskownicy? Czym może się zarazić?

Praktycznie każde małe dziecko bawiło się lub będzie się bawiło w piaskownicy. Nie zawsze rodzice zdają sobie sprawę, jakie niebezpieczeństwa...

Zamknij