Rzeżączka – choroba przenoszona drogą płciową

 

Kontakty seksualne stwarzają ryzyko wystąpienia wielu niepożądanych dla współżyjących osób konsekwencji. Nie znaczy to jednak, że powinniśmy przestać korzystać z tej formy aktywności. Trzeba to jednak robić z głową. Skutki nieprzestrzegania pewnych zasad mogą być groźne.

Objawy i leczenie rzeżączki

 

Zapewne każdy z nas wie, że często praktykowany przygodny seks rodzi spore ryzyko złapania wirusa HIV, który uszkadza nasz naturalny system immunologiczny. Istnieje jednak wiele innych schorzeń, do wystąpienia których przyczyniają się kontakty seksualne. Zalicza się do nich rzeżączka.

To typowa choroba zakaźna rozprzestrzeniająca się właśnie w ten sposób. Co prawda czynnikami ryzyka są teoretycznie przybory toaletowe innych osób, publiczne urządzenia sanitarne, brudne ręce osób pracujących w służbie zdrowia, lecz w praktyce jedyną drogą zakażenia bakterią dwoinka rzeżączki jest właśnie seks. Istnieje też pewne prawdopodobieństwo zarażenia dziecka przez matkę podczas porodu, do czego przyczynić mogą się pielęgniarki czy położone z brudnymi rękoma.

Jak się objawia rzeżączka? Najprościej identyfikuje się ją po gonokokowym zapaleniu spojówek, które może uszkodzić trwale wzrok. Poza tym charakterystyczne są oznaki ze strony narządów płciowych i całego układu moczowo-płciowego.

U mężczyzn stwierdza się ropny wysięk z cewki moczowej. Podczas oddawania moczu panowie odczuwają pieczenie i ból. Niekiedy symptomy te można pomylić z innymi schorzeniami układu moczowo-płciowego, np. nierzeżączkowym zapaleniem cewki moczowej, zapaleniem albo przerostem gruczołu krokowego. Ryzyko pomyłki sprawia, że zawsze po stwierdzeniu niepokojących sygnałów, trzeba zgłosić się do właściwego lekarza.

Cechami świadczącymi o wystąpieniu choroby u kobietobfite miesiączki, zaburzenia menstruacyjne i upławy, czyli nieprawidłowe (brudzące bieliznę) wydzieliny z pochwy powstałe w efekcie stanu zapalnego któregoś z elementów układu moczowo-płciowego, np. jajowodu czy szyjki macicy.

Rzeżączka nie jest wyrokiem. Z powodzeniem można się jej pozbyć. Jak wygląda leczenie? Przed 1-d dni domięśniowo podaje się penicylinę oraz leki, które zwiększają jej stężenie we krwi.

Obecnie, jak donosi strona http://chorujenaraka.pl/rzezaczka-grozna-choroba-weneryczna, coraz częściej odchodzi się od tego środka z racji uodpornienia się przez bakterię dwoinki na penicylinę. Zamiast niej stosuje się cefalosporyny III generacji, czyli półsyntetyczne antybiotyki o szerokim spektrum działania. Do najbardziej znanych antybiotyków zwalczających rzeżączkę należą cefiksym i ceftriakson.

W trakcie terapii nie powinno się spożywać alkoholu, który sprzyja rozwojowi dolegliwości. Ważna jest też profilaktyka w zakresie higieny osobistej i współżycia.

Author: Redaktor Naczelny

Share This Post On
Przeczytaj poprzedni wpis:
Chirurg plastyczny czyni cuda

  Mówi się, że ciało jest mieszkaniem dla duszy i że w zdrowym ciele mieszka zdrowy duch. Stwierdzenia te stawiają...

Zamknij